عبد الله قطب بن محيى

175

مكاتيب عبد الله قطب بن محيى

اى برادر در كلام مجيد خوانده‌اى كه اسْتَجِيبُوا لِلَّهِ وَ لِلرَّسُولِ إِذا دَعاكُمْ لِما يُحْيِيكُمْ « 1 » اگر مردمان زنده‌اند ، رسول ايشان را چگونه زنده سازد و اين تحصيل حاصل است ، هرآينه ايشان زنده نيستند تا ايشان را به زندگى مىخواند و هر زندگى را چشم و گوشى باشد ، چون آن زندگى بيابند ، چشم آن زندگى برگشايند و گوش آن زندگى باز كنند ، آن‌گاه بينا و شنوا به حقيقت باشند ، اين چشم و گوش طلسم است كه حالى دارند و زندگى طلسم ، طلسم آيد و رود و گيرد و گذارد اما اين‌ها در او از جايى ديگر باشد ، نه از آنجا كه او است و اگر تأمّل كنى اين حال در كار خلايق باز توانى يافت ، چه ايشان ندانند كه در چه كارند ، چون دوابّ به افسار هر سويشان مىكشند إِنَّ شَرَّ الدَّوَابِّ عِنْدَ اللَّهِ الصُّمُّ الْبُكْمُ الَّذِينَ لا يَعْقِلُونَ « 2 » مگر مؤمنان نيكوكردار و قليل ما هم . اى برادر بكوش كه خود را داخل زندگانى كنى . و اين ، معنى به دوام ذكر خداى عزّ و جلّ حاصل شود و فكر در آلاء او و حبّ مساكين و ترك اقتدا به هدى جبارين ، به همه حال مىكوش ، ساكن مباش و آرام مگير . اين طلبكارى مبارك جنبشى است * اين طلب در راه حق مانع كُشى است وفق اللّه اخى للاستعداد لسلوك السبيل قبل زعق النفير للرحيل انه ولى ذلك و هو حسبى و نعم الوكيل . * * * بسم اللّه الرّحمن الرّحيم مكتوب 58 - [ گناه بودن غمناكى بر فناى غير رب عزّ و جلّ ] من عبد اللّه قطب بن محيى الى وليّى فى اللّه الامير مرشد الدّين عبد السلام .

--> ( 1 ) . سوره انفال ، آيه 24 « چون خدا و پيامبر ، شما را به چيزى فراخواندند كه به شما حيات مىبخشد آنان را اجابت كنيد » . ( 2 ) . سوره انفال ، آيه 22 « قطعا بدترين جنبندگان نزد خدا ، كران و لالانىاند كه نمىانديشند » .